| DiBe ID | 8775 |
| ACTORS |
|
Issuer(s)
(= author) |
Function/title:
pope Name: Martin I Institution/jurisdiction: Rome Diocese: Principality: Religious order: |
|
Author(s) of the actio juridica (= disposer) |
Function/title:
pope Name: Martin I Institution/jurisdiction: Rome Diocese: Principality: Religious order: |
|
Beneficiary(ies)
(= recipient) |
Function/title:
bishop Name: Amand Institution/jurisdiction: Liège Diocese: Diocese Liège Principality: Religious order: |
| DATE |
|
Scholarly dating
(preferential) |
/1/650 (approximation - DIERKENS) |
|
Scholarly dating
(any) |
/1/650 (approximation - DIERKENS) Scholarly qualification: - |
| //649 (conjecture précise / accurate conjecture - KRUSCH/MOREAU/JAFFE) Scholarly qualification: - | |
| //650 (approximation - WAUTERS) Scholarly qualification: - | |
| //651 (conjecture précise / accurate conjecture - LE COINTE) Scholarly qualification: - | |
|
Place-date (in the text) |
|
|
Place-date (normalised) |
Diocese: Principality: |
| SUMMARY AND DESCRIPTION |
| Summary | dissuade Amand de renoncer à l'épiscopat et le charge de demander aux évêques d'Austrasie de souscrire aux décisions du concile de Rome et de prier Sigibertus III , roi d'Austrasie , d'envoyer à Rome des évêques de ses Etats , afin de les déléguer auprès de l'empereur de Constantinople |
|
Description
|
Language:
Latin Authenticity: unsuspected document Textual tradition: simple copy Nature of the charter: bull |
| FULL TEXT OF CHARTER |
| Dilectissimo fratri Amando Martinus. Fraternitatis tuae studio pietatis congestam epistolam suscipientes, animos nostros releuare cognoscitur, quippe quoniam huius saeculi fluctiuagas atque transitorias dispiciens oblectationes illa quae perpetua et sublimia dona pro domino deo nostro obsequiis tribuuntur appetere certa est. Ex relatione igitur iuxta tenorem tuae fraternitatis epistolae latoris a praesentium laborum tuorum certamen cognouimus, ex quibus caelestis patriae ascensum humiliatis mentibus atque contritis corporibus uobis futurorum gaudiorum largienda sunt munera. Nam cum sit nullae omnino comparationi coaequandum quod a creatore nostro pro bonis seruitiis reconpensatur dum breui atque paruo temporis spatio finiuntur labores quos pro dilectione ipsius sustinemus consideratione refrigerii nos oportet libenti animo tollerare praesentis uitae angustias. Sed quantum nobis laborum uestrorum operatio magnam gaudii ubertatem inducit tantum pro duritia sacerdotum gentis illius conterimur quod postpositis salutis suae suffragiis atque redemtoris nostri contempnendo seruitia uitiorum foederibus ingrauantur. Quibus ad praeparandam salutem quandoquidem tanto nos necesse est inportunis praedicationibus imminere quantum nos perfectae negotiationis creditorum nobis talentorum duplicat adsignatio atque dominicae uocis ad suscipiendam eius requiem persuadit assertio. Suggestum est namque nobis eo quod presbiteri seu diaconi alii que sacerdotalis officii post suas ordinationes in lapsum inquinantur et propterea nimio merore fraternitatem tuam adstringi uelle que pastorale obsequium pro eorum inoboedientia deponere et uacatione ab episcopatus laboribus eligere et silentio atque otio uitam degere quam in his quae tibi commissa sunt permanere dicente domino: beatus qui perseuerauerit usque in finem unde namque beata perseuerantia nisi de uirtute patientiae quia secundum apostolicam praedicationem omnes qui uoluerint in christo pie viuere persecutiones patiuntur. Ideo que frater carissime non uos afflictionum amaritudo a pio mentis uestrae proposito coartet recedere considerans quanta pro absolutione nostri et liberatione creator dominus que noster pertulerit quibus ue se contumeliis afficiendum tradiderit ut nos a uinculis potestatis diabolicae liberaret. Propterea nullatenus in huiusmodi peccato delinquentibus ad distructione canonum compassionem exhibeat. Nam qui semel post suam ordinationem in lapsu ceciderit deinceps iam depositus erit nullum que gradum sacerdotii poterit adipiscere sed sufficiat ei lamentationibus fletibus que adsiduis quousque aduixerit in eadem paenitentia perdurare ut commissum delictum diuina gratia extinguere ualeat. Si enim tales quaerimus ad sacros ordines promouendos quibus nulla ruga nullum que uitae contagium praepediat quanto magis si post ordinationem suam quispiam in lapso ceciderit et praeuaricationis peccato depraehendatur obnoxius omni modo prohibendus est cum manus lutulentas atque pollutas mysterium nostrae salutis tractare. Sit que huiusmodi semper iuxta sacrorum canonum statuta in hac uita depositus ut ab illo qui mentis interiora scrutatur nullum que de ovibus errare congaudet dum aspexerit sinceram paenitentiam eius in terribili iudicio habeat reconciliatum. Ideo que iterum ortamur caritatem tuam exemplo eius qui pro nobis pati et mori uoluit promptos uos in cunctis eius seruitiis permanere neque nos pigeat temporales cruciatus pro christi nomine sustinere sed emolumenta futurae remunerationis huius saeculi uexationis tolerare persuadeant. Scriptum namque est: quid retribuam domino pro omnibus quae retribuit mihi. Calicem salutaris accipiam et nomen domini inuocabo. Tantum enim a nobis exigitur quantum possumus famulatus nostri obsequia commodare. Cum que cuncta quae ad confortandos fraternitatis uestrae animos poterant ministrari largiente supernae maiestatis clementia uobis sint procul dubio manifesta restat ut de aliis quae nos per sua scripta consoluit fraternitati tuae significemus. Credimus etenim ad uos peruenisse quomodo in conturbatione rectae fidei et catholicae ecclesiae conculcatione ante hos plus minus quindecim annos a Sergio falso episcopo Constantinopolitano in auxilio habente tunc imperantem Heraclium exsecranda et abominanda heresis pullulauit Appollinaristarum et Seuerianorum Eutychianistarum atque Manicheorum errorem renouantem quam successor eius Pyrrus idem que exepiscopus qui ambitionis fastu Constantinopolitanam sedem arripuit in deterius auxit. Pro qua re saepius apostolica sedis persuasionibus contestationibus atque increpationibus plurimis ammonuit eos quatenus ab huiusmodi errore recederent et ad lumen pietatis ex quo lapsi sunt remearent. Et non solum quia hoc facere nullatenus uoluerunt sed et nunc successor eius Paulus temerator fidei exepiscopus Constantinopolitanus alium nequiorem excogitauit in praeiudicio catholicae fidei conamen quasi quae a decessoribus suis haereticae exposita fuerant destruens et imperialem typum sacrilego ausu totius plenum perfidiae a clementissimo principe nostro fieri persuasit in quo promulgatum est ut omnes populi christiani credere debuissent. Ideo que necesse habuimus ne pro quadam neglegentia et animarum detrimenta quae nobis commissae sunt culpae reatitudinis adstringamur coetum generalem fratrum et coepiscoporum nostrorum in hac Romana ciuitate congregare. Quorum praesentia memoratorum haereticorum sclerosa conscripta examinata atque denudata sunt et apostolico mucrone patrum que definitionibus uno ore uno que spiritu condemnauimus ut cognoscentes uniuersi errorem qui in eis continentur eorum pollutioni nullatenus maculentur. Unde praeuidimus uolumina gestorum synodalium in praesentii uobis dirigere una cum incyclia nostra ex quorum serie omnia subtiliter potestis addiscere et tenebras illorum nobis cum ut filii lucis extinguere. Idcirco studeat fraternitas tua omnibus eadem innotescere ut tam abominandam heresem nobis cum exsecrentur quam suae salutis sacramenta indiscere ualeant atque synodale conuentione omnium fratrum et coepiscoporum nostrorum partium illarum effecta secundum tenorem encycliae a nobis directae scripta una cum subscriptiones uestras nobismet destinanda concelebrent confirmantes atque consentientes eis quae pro orthodoxa fide et destructione haereticorum uaesaniae nuper exortae a nobis statuta sunt. Et Sigebertum praecellentissimum filium nostrum. Regem Francorum pro suae christianitatis remedio consultissime ammonere atque praecare dirigere nobis ex corpore fratrum nostrorum dilectissimos episcopos qui sedis apostolicae legatione diuina concedente propiciatione fungere debeant et quae in nostro concilio peracta sunt cum has synodales apices nostras ad clementissimum principem nostrum sine dubio asportare faciemus ut nostrorum laborum particeps effectus mercedis cumulum adipisci ualeat et sui regni protectorem inuenire eum cuius causa flagitari dinoscitur. Hoc namque et in eius epistola exortare eum cognoscimus. Reliquias uero sanctorum de quibus praesentium lator nobis ammonuit dare praecipimus nam codices iam exinaniti sunt a nostra bybliotheca et unde dare ei nullatemus habuimus. Transscribere autem non potuit quoniam festinanter de hac ciuitate regredi properauit. Haec igitur ita praelibatis quae a nobis per epistolam uobis scripta sunt effectui mancipari fraternitatem uestram hortamur. Deus te incolomem custodiat dilectissime frater. | |
| Source | KRUSCH B.-LEVISON W. 1896 |
| TRADITION |
|
Original
|
No |
| EDITIONS AND SECONDARY LITERATURE |
|
Editions
|
KRUSCH B.-LEVISON W.. Passiones vitaeque sanctorum aevi Merovingici antiquiorum aliquot (Monumenta Germaniae Historica. Scriptores 2: Scriptores rerum Merovingicarum 3-7), 5 vol., Hannover-Leipzig, 1896 - 1919., 5, p.452, LINK LINK LINK LINK LINK |
| DE MOREAU E.. Saint Amand, apôtre de la Belgique et du Nord de la France (Museum Lessianum. Section missiologique, 7), Louvain, 1927., p.44 (édition fragmentaire), | |
| DE MOREAU E.. Saint Amand, le principal évangélisateur de la Belgique, Bruxelles, 1942., p.35 (édition fragmentaire), | |
| Secondary literature | JAFFE P.-LOEWENFELD S.. Regesta Pontificum Romanorum ab condita ecclesia ad annum post Christum natum MCXCVIII, 2 vol., Leipzig, 1885-1888., 1, n.2059, p.230, LINK LINK LINK LINK LINK LINK LINK |
| DIERKENS A.. Saint Amand et la fondation de l'abbaye de Nivelles, dans: Revue du Nord, 68 (1986), p.326-334., p.372-329, LINK | |
| WAUTERS A.. Table chronologique des chartes et diplômes imprimés concernant l'histoire de la Belgique (Publications de la Commission royale d'Histoire, Series I in 4), 16 vol., Bruxelles, 1866-1971., 1, p.45, LINK LINK |